De productie van siliciummetaal in de industrie omvat doorgaans de reductie van silica met koolstof in een elektrische oven. De chemische reactievergelijking is als volgt: De chemische reactievergelijking voor dit proces is als volgt:
SiO₂ + 2C → Si + 2CO. Het resulterende silicium is 97-98% zuiver en wordt daarom geclassificeerd als siliciummetaal. Het materiaal wordt vervolgens gesmolten en herkristalliseerd, en onzuiverheden worden verwijderd met zuur om siliciummetaal te verkrijgen met een zuiverheid van 99,7-99,8%.
Siliciummetaal bestaat voornamelijk uit silicium en vertoont daarom vergelijkbare eigenschappen als silicium. Silicium bestaat in twee allotrope vormen: amorf silicium en kristallijn silicium. Amorf silicium is een grijszwart poeder dat in feite een soort microkristal is. De kristallijne structuur van silicium is die van diamant en vertoont de eigenschappen die typerend zijn voor een halfgeleider. Het smeltpunt van silicium is 1410 graden, terwijl het kookpunt 2355 graden is. Met een Mohs-hardheid van 7 is het bros. Amorf silicium is chemisch actief en kan krachtig verbranden in aanwezigheid van zuurstof. Bij verhoogde temperaturen reageert het met niet-metalen zoals halogenen, stikstof en koolstof, maar ook met metalen zoals magnesium, calcium en ijzer, om siliciden te vormen. Amorf silicium is vrijwel onoplosbaar in alle anorganische en organische zuren, inclusief fluorwaterstofzuur. Het is echter oplosbaar in een mengsel van salpeterzuur en fluorwaterstofzuur. Amorf silicium kan worden opgelost door een geconcentreerde natriumhydroxideoplossing, waarbij waterstofgas vrijkomt. Kristallijn silicium is daarentegen relatief inactief en reageert niet met zuurstof, zelfs niet bij hoge temperaturen. Het is onoplosbaar in alle anorganische en organische zuren, maar oplosbaar in een mengsel van salpeterzuur en fluorwaterstofzuur en in een geconcentreerde natriumhydroxideoplossing.
